Senin Görüşün Var Mı?

SormamLazım
  • Ben bunları yaşayarak büyüdüm. Şimdi de öyle bir dönemdeyim, kimse ne hissettiğimden bihaber. Kelimenin tam anlamıyla, b*k gibi hissettiriyor. Çünkü yalnız olmaktan da daha zor bir boyut bu. Aileniz yardım etmiyor, dahası fark da etmiyor. Bu yüzden her zaman diyorum, kanla bağ olmaz. Hiçbir zaman olmaz. Zorunlu kan bağından nefret ediyorum. İyi ve kötü insan oluşumuzu bile seçebiliyorken, aile seçemiyor oluşumuz çok üzücü.

  • Çevremde bu durumu yaşayan belki onlarca insan var ama neyse ki ben hiç yaşamadım. Tamam ailemin destek olamadıkları sorunlar yaşadım. Ama olamadıkları durumlardı, olmadıkları değil. Aile açısından oldukça şanslı biriyim diye düşünüyorum ve keşke herkes benim gibi şanslı olsa. Gördüğüm tüm olumsuz örneklerde ailenin boşluğunu sosyal hayatında doldurmaya çalışan arkadaşlarım o boşluğu her adımda büyütüyordu. Tehlikeli arkadaşlıklar, eğlence sandıkları riskler, sonunda kendi yaralarını sarmak zorunda kalıyorlardı. Hayat kısa ve tek seferlik hakkımız var. Bu yüzden olumsuz örnekleri de görüyoruz olumlu olanları da, biz birilerinin ailesi olurken dikkat edelim. Pişmanlık getiren bir aile olmayalım lütfen.

  • Çok küçük yaşlardan beri hep şöyle düşünmüşümdür kimseden hiçbir şey beklemeyeceksin ailen dahil.Bir şey beklemediğin zaman hayal kırıklığı olmuyor.Babam vefat edene kadar hep yanımda oldu gölgesi yetti ,Allah uzun ömür versin annemde her zor anımda yetişti.Eşimde zor anlarımda yanımda oldu.Ama yine de çevremdeki insanlardan beklentinizi yüksek tutmayın maalasef aile de dahil sonra bunun üzüntüsü iki kat oluyor insan kendini çaresiz hissediyor.

  • Evet hemde defalarca. O nedenle kimseden bir sey beklemem tirnahim varsa kafami kaşiŕim

  • Maddi olarak sıkıntıya düştüğümde hiç yalnız bırakmadı ailem sağolsun. Ama manevi olarak geçirdiğim zor dönemlerde hiç yardım istemedim çoğundan haberleri dahi olmadı. O konuda biraz ketumum galiba.

  • Ailemin desteğini uzunca bir süredir arkamda hissetmiyorum manevi anlamdan. Biraz fazla yalnız hissediyorum ama bu haldeyken bir şeyleri başarınca kendimi her şeyden çok daha iyi hissediyorum.
    Sanki herkes bırakıp gitse yine de ayağa kalkarmışım gibi çok güçlü hissediyorum.

  • Üzülürdüm, çok üzülürdüm ama bu krizin içinden sapasağlam ayakları üzerinde duran kimseye ihtiyacı olmayan güçlü bir kadın çıkardı. Böyle durumlar insanı dönüştürüyor. Neticede herkes tek başına bu dünyada.

  • İnsanların bazıları bu durumu zaman zaman yaşarken, bazıları da sürekli yaşar. Bu iki insan grubu arasında olaya bakış ve tepki olarak fark vardır. Zaman zaman yaşayan insanlar bu durumla karşılaştıkları vakit denge problemi yaşarlar. Fakat sürekli yaşayan insanlar bu dengesizliğin içinde denge kurmak isterler kendilerine. Onlardan bir parça bahsedebilirim zira ben de onlardanım. Hayatım için önemli adımlar atacağım dönemlerde, ailemin gözlerinin yalnızca bana kapalı oluşunu fark etmemin ardından yaşadığım dengesizliği düzeltmek ve kendimi bulmak adına sancı dolu yıllar geçti. Zor dönemleri kendi başıma atlatacağımı çok küçük yaşlarda öğrendiğimden dolayı bir süre sonra olaylara tepki göstermeyi bıraktım ve hissizleştim. Şimdiki zaman üzere bakarsak beklentiyi tamamen kesmek kendi adıma mümkün değil. Fakat azaltabildiğim kadar azaltma peşindeyim. Böylelikle daha az hasarla işi hallediyorum.

İlginizi çekebilecek diğer sorular