Değersizlik hissi ile başa çıkmanın yolları?

Değersizlik hissi ile başa çıkmanın yolları?

Değersizlik hissi son yıllarda en sık karşılaşılan histir. Peki bununla nasıl başa çıkılır? 

Biri tarafından değerli hissetmeye neden bu kadar ihtiyaç duyarız?

Kendimize verdiğimiz değer aslında yetmiyor mu?

Cevap çok basit aslında, hep veren taraf karşı tarafı idare eden taraf siz olduğunuz için sizin verdiğiniz kadar karşıda ki kişi emek vermediğinde değersiz hissedersiniz. 

Yapılması gereken şu, orta yolu bulmak. Karşında ki sana bir adım geliyorsa sen ona on adım gitmeyecek bir adım gideceksin. 

Gideceksin ki eşit değerde olun.

0 | 1 0 | 0

Senin Görüşün Var Mı?

SormamLazım
  • Kendi açımdan konuşmak gerekirse ben her insana değer veririm ama Karşımdaki insan bana değersiz olduğumu hissettiriyorsa ondan uzak dururum o histen de kurtulmuş olurum

  • Bu his bence aileyle alakalı. Ailenizde değer görmeden büyüdüğünüzde içinizde kocaman bir boşluk oluyor ve bu his değersiz hissetmekle ilişkilendiriliyor. Bence atılması gereken ilk adım kaynağı bulmak. Kaynak aile ise önce aileyle olan problemleri halletmek. Eski bir ilişki ise ya da arkadaşlık o kişi ile yaşadıklarınızı gözden geçirmek. Bunu yaparken kafanızın içindeki bir ses hep değersiz olduğunuzu söyleyip duracak, aldanmayın.
    Kaynağını bulup problemi çözdükten sonra kafanızın içindeki o sese karşı hep bir kozunuz olacak. Maalesef bu savaşı önce kendinizle vereceksiniz fakat bunu kazandıktan sonra başkalarıyla savaştığınızda daha güçlü olacaksınız.

  • Biri tarafından değerli hissetmeye ihtiyaç duyarız çünkü fıtratımızda var bu his. Sevmek sevilmek herkes ister. Dozunu bilip başkalarına muhtaç olmadıktan sonra zararlı değil bu istek.

  • Senden dunyada baska yok teksin bunu bilen ne kadar degerli oldugunu da bilir

  • Bununla başa çıkmaktan ziyade, bunu kucaklamayı öğrenmeliyiz. Kişinin birincil tekil alanı, yani kendisi ''kürkçü dükkanı'' dır. Hayatımıza giren çıkan, olumlu/olumsuz herkesten sonra kendimizle baş başa kalırız. Ve bu baş başa kalımda, döndüğümüz kürkçü dükkanını, sevmeyi, benimsemeyi, orada bulduğumuz kendimizin elinden tutmayı öğrenmeliyiz. Böylece ''değer'' kavramını, en basite yani kendimize indirgemiş oluruz. Üçüncü tekil şahısların, değer yargısına en az ihtiyaç duyuş tarzı da bu şekilde başlar.

  • https://twitter.com/sormamlazimcom/status/1308706796970926080?s=21

    Sorularımız artık twitter’da

  • İhtiyaçlar Hiyerarşisi gibi bir gerçek var hayatımızda. Dolayısıyla bazı şeylere ihtiyaç duyuyoruz. Bunlar normal duygular. Ancak, sürekli onaylanma ihtiyacı, daha fazla ve daha çok sevilmeye duyulan açlık, başkalarını memnun etmek için kendimizden ödün vererek yaşamak kendi sınırlarımız zorlamak olur ve insanı yorar. Bir insan kendisini değersiz hissediyorsa, maalesef ailesinden kaynaklandığını düşünüyorum. Özellikle bugün 30 yaş ve üzerinde olan jenerasyon buna fazlaca maruz kaldı. "Büyükler konuşurken çocuklara laf düşmez. "Misafirin evinde uslu durulur" ...şimdi aklıma ilk olarak bunlar geldi ama böyle daha pek çok olumsuz cümleye maruz kaldık çocukken çoğunlukla. Bu da insanın kendisini ister istemez değersiz hissetmesine neden oluyor ister istemez. Nasıl başa çıkabilirim sorusuna gelince, bu maalesef birkaç cümleye sığmaz. Kendini, değerli olduğun konusunda her gün ve sürekli beslemeli ve öncelikle buna kendin inanmalısın. Benim yöntemimi merak ediyorsan, ben kendime öyle hissettiğim zamanlarda; "sen bu dünyadaki en önemli yarışı kazanmış ve bu dünyaya gelmişsin. Değersiz değil eşsiz birisin. Demek ki bu dünyanın sana ihtiyacı var" diyorum.

  • Değersizlik hissiyle başa çıkmak ve karşı karşıya gelmemek için bence öncelikle kendini sevmeli insan. Kendini sevmeli, kendine özen göstermeli, kendine iyi davranmayı öğrenmeli.Sadece sevdikleri ve ailesi için değil önce kendisi için yaşamı değerli kılmayı bilmeli.En basitinden küçük mutluluklarla da olsa hayattan keyif alabilmeli.Mümkün olduğunca An’ı yaşamalı.Geçmişe takılıp kalmamalı, gelecek için sürekli endişe etmemeli, bugünü yaşamalı ve bugün aldığı nefesin değerini bilmeli, sahip olduklarına ve öncelikle sağlığına şükretmeli insan.Hayattaki her şey için elinden geleni yapıp, sonrasını oluruna bırakmalı.Dönüp dolaşıp, hep aynı söze güveniyorum hayatta; ‘Hayatta hiçbir şey çok da ciddi değildir aslında’ demişler.Bence de güzel söylemişler.Önce kendin için değerli ol.Hayatta olmanın kıymetini bil ve olabildiğince keyfini çıkar.Sabahları uyandığında, aynada önce kendine gülümse mesela.Günaydın de ruhuna, yaşanmışlıkların için teşekkür et yüzündeki çizgelere ve en sevdiğin anılarını hatırla.Kaç yaşında olursan ol, hayal kur mesela, belki o kadar çok istersin ki gerçek oluverir hayallerinden biri..En sevdiğin giysilerini giy, saklama mesela.Mümkün olduğunca her gün bu dünyadaki son gününmüş gibi yaşa.Zorluklar ve sıkıntılar karşısında oturup surat asma.Bir sınav olarak kabul et sorunları, sadece izle ve geçip gitmesine izin ver hayatından.Her şeye rağmen hep gülümsemeye çabala, beynini kandırmak kolaydır, dudaklarındaki sahte de olsa bir gülümseme ile mutluluk mesajı gider beynine..Önce kendini sev, önce Sen değer ver ki kendine, herkes aksini düşünemesin bile.

  • Günümüz toplumunda insanların yaşadığı en olumsuz hislerden biri kendini değersiz hissetmek.Bu durum çok zor aşılabilen bir durum ve ileri seviyelerede gelindiğinde ancak uzman kişilerden destek alınarak atlatılabiliniyor.Sırf bu hissi yaşamamk kenidini iyi hissetmek adına sosyal medyada like almak, takipçi kazanmak için insanlar ne durumlara düşüyor ve neleri göze alabiliyorlar.Küçüklükten ,aileden okul öncesi başlayan bir eğitim gelecekte kişinin sağlam bir karaktere sahip olmasını sağlıyor.Böyle olunduğunda karşıdaki kişinin seni değersiz hisssetmesini engelleyebiliyorsun.İş ve aile ortamında sürekli oluşan bir rekabet durumu karşındaki kişinin en ufak açığından faydalanıp seni değersiz hissetmeni sağlıyor.Aile ve arkadaşlık bu konu daha kolay halledilebiliyor, karşıdakinin sana verdiği değer kadar değeri hak ediyor bu prensiple ilerlemekte fayda var..İş için bu durum daha zor üstündeki kişiler seni değersiz kılmak için elinden geleni yapabiliyor , kendi işinde çalışmak dışında bu durumu halletmenin bir matematiği yok

  • Bu hisle başa çıkmayı pek bilmiyorum ben ya. Özellikle sevdiğim insanlar tarafından kırıldığımda kendimi oldukça değersiz ve onlar için önemsiz biri gibi hissediyorum. Onlar aksini söyleyene ve durumu telafi edene kadar da bu his geçmiyor. Hatta bazen bu his hiç geçmiyor. Kendime benim de herkes gibi değerli biri olduğumu hatırlatmaya çalışsam da bazen kalbimin kırgınlığı buna müsaade etmiyor, kendimi iyi hissetmediğim için önemli de hissedemiyorum. Önemli olduğumu düşünmek bazen sadece bencillik etmek gibi geliyor hatta.

İlginizi çekebilecek diğer sorular