Senin Görüşün Var Mı?

SormamLazım
  • Saf ve masumiyet timsali çocuklar insan olabilmenin tüm güzelliklerini taşıyorlar. Öyle zekiler ki insanın ağzı açık kalıyor. Büyüklerinin hatalarını çok güzel analiz ediyorlar.

  • Bir cümle olarak aklımda kalan yok ama tavır olarak küçük çocuklardan öğrendiğim bir şey varsa o da net olmalarıdır. Mesela 2 yaşındaki çocuğa beni seviyor musun diye soran birine "hayır" diyor. Neden diye sorduğunda bir sebep sunup bu yüzden diyor. çok net bir iletişim tarzları var ve hiç zora sokmuyorlar. Keşke tüm insan ilişkilerimiz bu kadar net olsa, her şey çok kolay olurdu.

  • Yalansiz riyakarsiz bir hayat. Daf duygular. Kisa sürede unutmak. Çocukluktan insana kalan sadece saf tatlı anılar.

  • Her şeyi tam gördükleri gibi anlatıyorlar aslında ama kendi kelimeleri ile değil tabii. Annelerinden ya da babalarından bazen de televizyondan duydukları kelimelerle anlatıyorlar. Çoğu zaman aileleri ile iletişim kurmadan neyden bahsettiklerini anlamıyorsunuz. Bir keresinde 5 yaşındaki kuzenim mutfak masasında oturmuş "Haydi dedikodu yapalım kız" demişti. Hayatımda bu kadar komik çok az şey duymuşumdur.

  • Çocuklar bence bizlere en saf, en içten ve en doğal şeyleri anlatıyor. Bir şey istediğinde ‘’istiyorum’’; ‘’istemediğinde ‘’istemiyorum’’ diyebilmeleri ya da ne bileyim, canları yandığında ağlamaları, öfkelendiklerinde belli etmeleri, mutluyken çok gülmeleri gibi tavırlarıyla hep oldukları gibiler. İçlerinde ne yaşıyorlarsa, zihinlerinde ne düşünüyorlarsa pat diye söyleyebilmeleri; çoğu insanın büyüdükçe kaybettiği ya da kötüye kullanmaya başladığı bir şey. Özellikle küçük çocukların gönüllerinden geçen her şeyin dillerinde de olması bence kesinlikle biz büyüklere ders olması gereken bir şey.

İlginizi çekebilecek diğer sorular